KUDÜS’ÜN YARALI GÖĞSÜ

Hep en sevdiğinden vurdular
Gözbebeğinden öpen babaların yavrularını
Yok olsun dediler yansın da
Bilselerdi
Sevdiğini verenin en sevdiği olduğunu

Silme gözyaşını sen
Ey mukaddes çocuk
Hüzün selinde ölmeye mahkumuz biz
Öpsem gözyaşından
Tutuşur dudaklarım da
Onca su arasında susuz yanarım

Bastırmadılar seni
Değdirmediler alnını
Kudüs’ün yaralı göğsüne
Üzülme
Kaç secde etmek istedinse gül bahçesinde
Kokusu peşinden koşacak
Koparsınlar seni
Yediverenler gibi bin doğacaksın

Ah sızını ektiler içimize
Ateşten tohum büyüttüler
Patlasak da artık
Her zerremizle
Tutuştursak sizin leş bedenlerinizi

*

AYŞE ARSLAN